ХАРА́КТАРНЫ ТА́НЕЦ,
разнавіднасць сцэнічнага танца; адзін з выразных сродкаў балетнага спектакля.
У пач. 19 ст. ўвасабляў танец з характэрнымі нац. рысамі, адметнымі асаблівасцямі вобраза пэўнага персанажа; пазней — нар. танец, пабудаваны на аснове школы класічнага танца, і выконваўся ў балетных спектаклях. Узоры Х.т. стварылі рас. балетмайстры А.Горскі, Л.Іваноў, М.Петыпа, М.Фокін, сав. балетмайстры В.Вайнонен. К.Галяйзоўскі, Р.Захараў, Ф.Лапухоў. В.Чабукіяні і інш. Для сучасных балетаў характэрны сінтэз з класічным танцам і інш. формамі пластыкі. што ўзбагачаюць лексіку балета.
На бел. сцэне Х.т. як важны сродак выразнасці з вызначэннем нац. своеасаблівасці харэаграфічнай мовы спектакляў і састаўная частка ў іх драматургіі прадстаўлены ў нац. балетах «Салавей» М.Крошнера (балетмайстры А.Ермалаеў, Лапухоў), «Князь-возера» В.Залатарова і «Падстаўная нявеста» Г.Вагнера (балетмайстар К.Мулер), «Мара» Я.Глебава і «Святло і цені» Вагнера (балетмайстар А.Андрэеў) і інш.
Літ.:
Лопухов А.В., Ширяев А.В., Бочаров А.И. Основы характерного танца. Л.;
М., 1939;
Добровольская Г. Танец. Пантомима. Балет. Л., 1975;
Чурко Ю.М. Белорусский балетный театр. Мн., 1983.
Ю.М.Чурко.
т. 16, с. 543
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)